Η Ελισσάβετ

 Η Λαμπρινή δεν το περίμενε αυτό.  Ήταν η μέρα που η μητέρα της δεν θα πήγαινε εκδρομή.  Είχε η κυρία Ευγενία κανονίσει με την παρέα της να πάει για μεσημεριανό φαγητό μετά μουσικής, στου Μαγγίνα.

στου Μαγγίνα...

Προθυμοποιήθηκε, λοιπόν, η Λαμπρινή να "πετάξει" την μητέρα της στο μαγαζί, γιατί ήταν Κυριακή, τα λεωφορεία είναι σπάνια, και δεν ήθελε, η κόρη, να ταλαιπωρηθεί η μητέρα.... 

Όλα έγιναν όπως τα είχε σχεδιάσει η Λαμπρινή.  Άφησε την μητέρα της στο μαγαζί και παρήγγειλε στα Goody's του Κερατσινίου

Goody's 

 κάτι για να φάει, 

πήττα με onion rings

πατάτες 

βήγκαν μπέργκερ

για να αλλάξει λίγο η γεύση της... από το φαγητό της καθημερινής. 

φαγητό, φασολάκια

Πήρε τηλέφωνο και σε 2΄ ήταν στο φαστφουντάδικο.  

φαστφουντάδικο

Η παραγγελία όμως δεν ήταν έτοιμη.  

παραγγελία 

Περίμενε λοιπόν να πάρει το φαγητό για το σπίτι.  

γλάστρα στο τραπέζι

Τα Goody's εκείνο το μεσημέρι δεν ήτανε γεμάτα.  Είχε κάποια άτομα μόνα τους, όπως η Λαμπρινή, και καναδυο οικογένειες.  Η Λαμπρινή δεν έδωσε σημασία στους πελάτες.  Αν και τις δυο τελευταίες φορές, που βρέθηκε στο κατάστημα του Κερατσινίου, είχε συναντήσει ανθρώπους, που είχε καιρό να δει.  Αυτό συνέβη και σήμερα, που η Λαμπρινή ήταν αδιάφορη για κάποια τυχόν συνάντηση με.... την Ελισσάβετ!  Δεν το περίμενε.

Καθώς, καθότανε λοιπόν, κοιτάει στα αριστερά της, πίσω από την κολώνα και την είδε.  

την είδε

-Ελισσάβετ;  ρώτησε με δισταγμό, αλλά δεν το μετάνοιωσε.  Ήταν αυτή, η Ελισσάβετ.  

Είπανε δυο - τρεις - τέσσερις κουβέντες, περί την μισή ώρα, υπολογίζει η Λαμπρινή ότι μιλήσανε και σηκώθηκε να φύγει.  Ό,τι ήταν να μάθει το έμαθε.  Η μητέρα της Ελισσάβετ δεν ζει πια, όπως ο πατέρας της Λαμπρινής και άλλα.  

-Έφυγα το 2002, είπε, στο τέλος, η Ελισσάβετ. 

2002

 Η άλλη συνονώματη είχε φύγει το 2000...  Τόσα χρόνια.  Τόση απουσία.

Μετά απτό αυτήν την τυχαία; συνάντηση τίποτε δεν θα είναι πια το ίδιο για την Λαμπρινή.  Δεν περιμένει, πλέον, να δει κάποιον άλλον.  Και αν τον συναντήσει θα σκεφθεί για πολλοστή φορά:  Πόσο γρήγορα περνά ο καιρός.  Δεν τον προλαβαίνεις.

Lamprini T. 

Υ.Γ.  Η Λαμπρινή προσέφερε στην Ελισσάβετ το τελευταίο της βιβλίο "Οι ιστορίες τους..."  και να που τώρα, γράφει την κοινή ιστορία της με την παληά της κολλητή... την Ελισσάβετ... 

Ο Γιώργος

 

Η Λαμπρινή προχωρούσε στον δρόμο.  Ήταν η Σαββατιάτικη βόλτα της, σε συνδυασμό με ψώνια.

 προχωρούσε στον δρόμο

  Μπροστά της, στα 5 μέτρα, σταμάτησε ένα μικρό αυτοκίνητο, και βγήκε από μέσα ο Γιώργος.  Κοίταζε προς τα πίσω,

Κοίταζε προς τα πίσω,

και η Λαμπρινή σκέφτηκε, ότι κοιτάει για να ελέγξει, μήπως έρχεται κάποιο αυτοκίνητο, αλλά δεν ήταν αυτό.

Ο Γιώργος την πλησίασε, και της έπιασε την κουβέντα.  

-Καλημέρα, σάς είχα στο Δημοτικό, μάς κάνατε μουσική!...   

μουσική

Η Λαμπρινή δεν ξαφνιάστηκε, πάρα πολλά παιδιά την σταματάγανε για να της μιλήσουν, για τα χρόνια τους στο Δημοτικό.  Η Λαμπρινή ήταν πάντα χαρούμενη γι' αυτό.

- Πόσο χρονών είσαι; τον ρώτησε.

- 31, είπε ο Γιώργος.

Η Λαμπρινή σκέφτηκε αμέσως ότι αυτό το παιδί ήταν από τους πρώτους μαθητές της, και έτσι θα πάνε οι αναμνήσεις της χρόνια πίσω.  

- Σε ποιο σχολείο σε είχα;  

- Στο 1ο Δημοτικό, απάντησε ο Γιώργος.

1ο Δημοτικό

Απίστευτο, σκέφτηκε η Λαμπρινή.

-Ξέρετε, συνέχισε ο Γιώργος, της προάλλες μιλούσα για σάς.  Έλεγα στην αρραβωνιστικιά μου, ότι είχαμε στο Δημοτικό μία κυρία, που έμπαινε στην τάξη, και μάς έλεγε τραγουδιστά "Καλημέρα σας, παιδιά" και της απαντούσαμε, πάλι τραγουδιστά:  "Καλημέρα σας, κυρία".

Τι γλυκειά ανάμνηση, σκέφτηκε η Λαμπρινή.  Γνώριζε, βεβαίως, ότι παρέες παιδιών, πολλές φορές, όταν την συναντούσαν, της τραγουδούσαν αυτό το "καλημέρα"... Ήταν, ίσως... γι' αυτά τα παιδιά, η μοναδική ανάμνηση από αυτήν και το μάθημα που έκανε,  Ίσως... 

και το μάθημα που έκανα:  "Το όμορφο χωριό, παιδικό τραγούδι"

Η Λαμπρινή συγκινήθηκε λίγο.  Ένα παιδί που ξεκινάει την ζωή του, την θυμότανε με αγάπη και γλύκα!  Καθώς τον ρωτούσε διάφορα πράγματα, και του έδινε πολλές ευχές της ήρθε η ιδέα, πριν χωριστούν να του δώσει ένα δώρο.

Καθώς έφευγε αυτή από τον τόπο συνάντησής τους, καθώς έμπαινε αυτός μέσα στο αυτοκίνητο του για να φύγει, γύρισε και του είπε τραγουδιστά:

-Καλημέρα σας, παιδιά.

Καλημέρα σας, παιδιά!!

- Καλημέρα σας, κυρία, απάντησε ευχαριστημένος... ο Γιώργος της.  Ο παληός της μαθητής... 

εγώ... και ο Βαγγέλης...

Μία μικρή ιστορία από απάντηση σε κάποιον μπλογκο - φίλο... (φίλο στα blogs...)... 

Φίλε μου....  δεν μπορώ να πω ότι δεν είναι μεγάλη η απώλεια... αλλά ο κάθε άνθρωπος έχει και αυτήν την ώρα... την τελευταία του... που κανείς δεν γνωρίζει πότε θα έρθει... 

να σου πω την ιστορία μου με τον Βαγγέλη, 

Βαγγέλης Παπαθανασίου

Θεός σχωρέσ τον... 

1η συνάντηση ... δεν ήταν ένα τετ α τετ... Με την χορωδία που συμμετείχα, ήμασταν με τον συνθέτη μας, στον Παναθηνα ικό στάδιο... 

Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο)

στην  παράδοση της Ολυμπιακής φλόγας 

Η Παιδική Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας "συναντά" τον Βαγγέλη Παπαθανασίου.

στην Κο ρέα  https://hoc.gr/el/node/294

2η συνάντηση...Αυτή η συναυλία, ήταν για μένα... εκπληκτική και συγκινητική.  Κάποια μέρα, έξω από το ξενοδοχείο Τιτάνια... , 

Titania Hotel, Athens

στην Πανεπιστημίου,

οδός Πανεπιστημίου

τον είδα... και... βρήκα την ευκαιρία να του μιλήσω...  Του μίλησα για τον θαυμασμό μου, γι' αυτήν την συναυλία στο Πανα θηναϊκό... στάδιο... και αυτός άκουγε... με υπομονή...

Vangelis

 το αστείο ήταν ότι όλην την ώρα του μιλούσα στα Αγγλικά... Γυρίζει , τότε , και μού λέει ... κάποια στιγμή:... 

- Γιατί μού μιλάτε στα Αγγλικά;

- Έλα μου ντε... τού είπα... 

και έφυγα... από αμηχανία... και τελείωσε η κουβέντα μας εκεί, επαναλαμβάνοντας του, όμως,  και πάλι... το πόσο μού άρεσε εκείνη η συναυλία... 

Μικρές στιγμές που μάς ενώνουν... αγαπητέ φίλε... 

Oπότε για μένα... είναι πιο προσωπική αυτή η απώλεια... 

Θεός Σχωρέσ τον... 

Lamprini T. 

Τα πρωινά...

Αλλά πρωινά
Τίποτε δεν γίνεται
Περνάνε ήσυχα
Μετά την βόλτα όλα ήρεμα, συνηθισμένα ...
Σήμερα... σε "είδα" μετά 6 έτη
Αρρώστησες στην εντατική
Διορίστηκες ως αναπληρώτρια
Διορίστηκες ως αναπληρωτής
Εργάζεσαι σε Ιδιωτικό Σχολείο
Και... άπλωνες τα ρούχα σου...
Τι άλλο;... 

πεταλούδες 

Αλλά πρωϊνά, περνάνε ήσυχα, κάποιο τηλέφωνο να κάνω κατά την διάρκεια της βόλτας μου στην ήσυχη πόλη, 

ήσυχη πόλη

για να περάσει η ώρα και να ξαναμπώ στο σπίτι μου. 

Μετά την βόλτα όλα πηγαίνουνε πρίμα και κυριαρχεί μία ψυχική ήρεμα, μέσα μου.  Όμως, σήμερα, σε συνάντησα, κι είχαμε έξι έτη

έξι έτη

 να τα πούμε.  Αλήθεια, πώς σε λένε;  Πάντα ξεχνάω ονόματα.  Ακόμα, έμαθα για σένα.   Δεν είσαι πλέον σπίτι σου, πήγες στο νοσοκομείο,

νοσοκομείο

   Δεν το έμαθα, άκουσα απ' ευθείας από το τηλέφωνο ότι είσαι στην εντατική.  Στην ενταντική!  Αυτές τις μέρες που οι εταντικές είναι γεμάτες και οι άνθρωποι δεν μπορούν να επισκεφθούν τους αρρώστους τους, άρα ήσουνα μόνος 

μόνος

σε εκείνον τον χώρο. 

Μία χαρά όμως, πήρα, επιτέλους, διορίστηκες.  Αναπληρώτρια 

διορίστηκες

αλλά διορίστηκες ουσιαστικά.  Σε μία εποχή που δεν υπάρχουν μόνιμοι, αυτό ήταν περίφημο νέο. 

κι εσύ! Διορίστηκες κι εσύ ως αναπληρωτής. 

αναπληρωτής

Ό,τι καλύτερο για το μέλλον σου.  Ευκαιρία να δημιουργήσεις.  Μετά την καριέρα να δημιουργήσεις μία οικογένεια σωστή.  

οικογένεια 

Αλλά εσύ δεν φαίνεται να θέλεις να πας αναπληρώτρια, σού αρέσει να είσαι κοντά στο σπίτι σου, δασκάλα σε Ιδιωτικό Σχολείο.  

Ιδιωτικό Σχολείο

Δεν είναι άσχημα.  Πιστεύω να ξέρεις ότι χρειάζεται να έχεις μόρια, χρειάζεται να έχεις ασφάλιση.  Μέχρι πότε θα σε ζουν οι γονείς σου... 

Και τέλος, άπλωνες τα ρούχα σου, 

τα ρούχα σου

ευκαιρία να μιλήσουμε.  Όταν απλώνεις εσύ, τότε έχεις τον χρόνο να τα πούμε στο τηλέφωνο.  Τίποτε άλλο δεν έμαθα για σένα. 

Η βόλτα μου είχε τελειώσει.  Άνοιξα με το κλειδί την εξώπορτα του σπιτιού μας... 

εξώπορτα

Ο Χαράλαμπος, εκείνη την ημέρα, είχε πάρει την σύζυγο του

 

Ο Χαράλαμπος, εκείνη την ημέρα, είχε πάρει την σύζυγο του και την κόρη του για να χαρούν την μεγάλη γιορτή των Θεοφανίων, 
στην Νέα Πέραμο. 

 Νέα Πέραμος

 Είχε κι έναν γυιο, παντρεμένο, που σίγουρα θα είχε άλλο πρόγραμμα για εκείνην την ημέρα, αλλά... δεν ήτανε ακριβώς έτσι τα πράγματα. 

Ο Χαράλαμπος συνήθιζε να πηγαίνει, οικογενειακώς, στην Νέα Πέραμο.  Γενικώς, τους άρεσε πολύ ο τόπος, η θάλασσα και το όμορφο παραθαλάσσιο μαγαζί, όπου το φρέσκο ψάρι ήτανε σε πρώτη ζήτηση.  Ο Χαράλαμπος, σημειωτέον, προτιμούσε πολύ το ψάρι...

Η θάλασσα

Παρακολούθησαν, λοιπόν, την όμορφη τελετή του αγιασμού των υδάτων στην παραλία της Νέας Περάμου.  Αν και το κρύο ήτανε τσουχτερό, πολλοί γενναίοι έπεσαν στην θάλασσα για να πιάσουν τον σταυρό.   

 Κόσμος πολύς στα Θεοφάνεια...

Αλλά, κι ο κόσμος ήτανε πάρα πολύς.  Στο τέλος, όλος αυτός ο κόσμος πήγαινε στα μαγαζιά της Νέας Περάμου για το καθιερωμένο ψαράκι.  

 Έτσι, έκανε κι ο Χαράλαμπος.  Το μαγαζί, που πήγε ήτανε κατάμεστο, αλλά αυτό, δεν τον ένοιαζε και πολύ.

 Το μαγαζί

  Αυτό που  ήθελε ήτανε να περάσουν όμορφα και οικογενειακά αυτήν την ημέρα. Κι αυτό θα το πετύχαινε εύκολα, γιατί το μέρος ήτανε όμορφο και γιατί θα είχανε την ευκαιρία να συζητήσουν όλοι μαζύ, κάτι που γινότανε σπάνια.

Καθηστερήσανε πολύ να σερβιριστούνε, με τόσο κόσμο ήτανε φυσικό.  Έτσι, όταν ήρθε το πολυπόθητο ψαράκι, φάγανε με πολλή όρεξη και χορτάσανε.  Κατόπιν, συζυτήσανε για πολλά θέματα κι η ατμόσφαιρα έγινε τόσο όμορφη!  Κατόπιν, η σύζυγός κι η κόρη του θέλησαν να πάνε την συνηθισμένη τους βόλτα.  Κατά περίεργο τρόπο, όμως, ο ίδιος δεν ήθελε.  Έτσι, έφυγαν και τον άφησαν μόνο.  Η κόρη, καθώς απομακρυνόταν από κοντά του,  γύρισε, για λίγο, να τον δει.  Τον είδε να κάθεται τόσο ήσυχος και ήρεμος, χωρίς να γνωρίζει  τι θα γινότανε σε λίγο...  Και ούτε το έμαθε και ποτέ...

Μόνος... 

(φώτο από γκουγκλ...)

Προχώρησαν οι δυο τους προς την θάλασσα.  Λίγο παρακάτω,  είχε ένα μαγαζί που πουλούσε λουκουμάδες και σκέφτηκαν να πάνε να φάνε μερικούς.

 Λουκουμάδες λαχταριστοί...

  Η ημέρα το καλούσε.  Ένα γλυκό ήτανε ό,τι έπρεπε, μετά το γεύμα!  Καθώς έφθαναν στον μαγαζί, τους είδανε!!!   Είδανε τον Ντίνο, τον γυιό, τον παντρεμένο, του Χαράλαμπου, μαζύ με την σύζυγό του, βεβαίως. "Τι σύμπτωση", σκέφτηκε η κόρη, "ο αδελφός μου είναι εδώ!  Ευκαιρία ο μπαμπάς να δει τα εγγόνια του!!"...

Αλλά, είπαμε... αυτή κι ο κόσμο της!!... Άλλες οι βουλές της τύχης... της ζωής.   Όσο κι αν το ήθελε, αυτή η συνάντηση δεν έγινε ποτέ.  

Ο Ντίνος καθότανε, μαζύ με την γυναίκα του, στο  μαγαζί και τα παιδιά παίζανε στην παιδική χαρά, που βρισκότανε λίγο πιο κει.  

 Η παιδική χαρά...

Καθήσανε όλοι μαζύ και τα είπανε για λίγο.  Όταν ανέφερε η κόρη ότι ο πατέρας της ήτανε μαζύ τους, η ατμόσφαιρα άλλαξε κι, αμέσως, κατάλαβε.  Δεν επρόκειτο να γίνει ποτέ αυτή η συνάντηση, εγγονών και Χαράλαμπου.  Τα εμπόδια ήτανε πάρα πολλά... Το παρελθόν, κυρίως.  

Εν τούτοις, τα περάσανε πολύ ευχάριστα, όλοι μαζύ.  Ήταν σαν να ξαναγιόρταζαν την εορτή των Θεοφανίων.  Τόσο όμορφα ήτανε.  Συζήτησαν μεταξύ τους οι μεγάλοι, η κόρη πήγε κι έπαιξε με τα παιδιά στην παιδική χαρά, κατόπιν, φάγανε λουκουμάδες, και μετά σηκωθήκανε.  Ήταν η ώρα να φυγουνε, να πάνε στον πατέρα, γιατί είχε περάσει η ώρα, κι ήτανε μόνος του. Αποχαιρετιστήκανε εγκάρδια και φύγανε.

 Πλησιάζοντας...

Πλησιάζοντας προς το μέρος, όπου ο Χαράλαμπος καθότανε, κι έτσι όπως τον είδε η κόρη να είναι μόνος, σκέφτηκε...
"Η ζωή δεν είναι τόσο απλή.  Όσο κι να θες εσύ... αν ο άλλος δεν θέλει... τίποτε δεν γίνεται... "


Απλά, δεν γίνεται... 


Υ.Γ.  Όλες οι φώτο είναι από το γκουγκλ.  Στην ιστορία αναφέρεται η Νέα Πέραμος (Μεγάλο Πεύκο), Αττικής...

Eγάνς... Errance... περιπλάνηση... ποιος το ξέρει;

 

Την έλεγαν Εγάνς... ίσως από το Γαλικό Errance που σημαίνει περιπλάνηση στα Ελληνικά... 

Γνωριστήκαμε στο Παράλιο Άστρος, στο λιμάνι, όπου κάναμε μπάνιο... 

Εγάνς

Συζητήσαμε σαν μικρά παιδιά που ήμασταν, στα Αγγλικά, και τα βρήκαμε.... 

Δεν θυμάμαι πόσες φορές.. μάλλον μόνον μία... 

Μετά την έχασα... 

Δεν πήρα την διεύθυνσή της, ούτε αυτή την δική μου.... 

Την επόμενη χρονιά, όμως, την αναζητούσα.... 

Κολυμπούσα, και πάλι στο λιμάνι, κι έλεγα... 

"Εγάνς... πού είσαι Εγάνς..."

Καμμία απάντηση...

"Εγάνς... 

Δεν θα σε ξαναδώ ποτέ πια!!!! "

Lamprini

Κίτρινα ποδήλατα- Όταν θα σε ξαναδώ 

http://youtu.be/afNtVMex9hI

Όταν θα σε ξαναδώ
Θα έχεις πια αλλάξει.
Κι όλα θα ‘ναι αλλιώς,
Θα έχει σβήσει πια το φως
Που σου κρατούσα,
Στο σκοτάδι μην τρομάξεις.

Όταν θα σε ξαναδώ
θα δώσουμε τα χέρια,
Θα πιούμε κάτι βιαστικά
Θα πούμε ένα «γεια χαρά»
Και πάλι μακριά μου θα πετάξεις.

Όταν θα σε ξαναδώ
Θα ‘ναι όλα μέσα στο μυαλό
Και οι μνήμες θα περνάνε από μπροστά μου
όταν θα σε ξαναδώ.

Όταν θα σε ξαναδώ
Θα μ’ έχεις πια ξεχάσει
Κι όλα θα ‘ναι αλλιώς
Δε θα υπάρχει ουρανός
Να ταξιδέψει μια ματιά πριν να σε χάσει.

Κική Μορφονιού, Μαρία Κάλλας,

Nα ανοίγεις το ράδιο και να ακούς την Κική Μορφονιού να μιλάει για την Κάλλας... Όλα τα

λεφτά!!

Μαρία Κάλλας, Κική Μορφονιού

Και η ιστορία όπως την περιγράφει η κυρία Κική Μορφονιού... και είναι αυτό που με ενδιαφέρει σε αυτό το μπλογκ....

"Ενα πρωινό, συνοδευόμενη από τον μαέστρο Τόλη Καραλίβανο φθάνουμε στο ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας. Ετρεμα σαν το ψάρι. Ανεβαίνουμε στη σουίτα της. Ανοίγει η πόρτα. Βλέπω την Κάλλας να με καλωσορίζει με ένα γλυκό χαμόγελο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν τη στιγμή. Ηταν πολύ όμορφη, ήρεμη, γλυκιά. Δεν πρόλαβα να της δώσω το τρεμάμενο χέρι μου, πρότεινε το δικό της λέγοντάς μου: ''Κάθισε λίγο στον καναπέ. Ηρέμησε''. Αυτή η ζεστή καλοσυνάτη φωνή της και η γλυκιά αύρα της με ησύχασαν λίγο. Αρχίσαμε να τραγουδάμε το ντουέτο από τη ''Νόρμα''. Ξεχάστηκα, παρασύρθηκα από τη φωνή της. Αφού τελειώσαμε με χτυπά απαλά στην πλάτη και μου λέει: ''Θα τραγουδήσεις μαζί μου. Μ' αρέσει η φωνή σου και ο τρόπος που τραγουδάς. Ταιριάζουν οι φωνές μας στο ντουέτο''. Παίρνω το χέρι της κι αυθόρμητα το φιλάω... Ηταν πολύ ζεστή και φιλική μαζί μου».


Lamprini T.

Y.Γ.  Τα ρέστα μου!


Υ.Γ. 2 Δείτε κι αυτό: http://www.iefimerida.gr/news/170884/h-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CF%86%CE%AE%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%8D-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%8C%CF%83%CE%B1-%CE%AD%CE%B6%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CE%B4%CE%AF%CF%80%CE%BB%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1



Υ.Γ. 3  

                                    Morfoniou, Kalomoiris - Mother's Ring 1958

Μορφονιού, Καλομοίρης (συνθέτης) - Το Δαχτυλίδι της Μάνας

Kiki Morfoniou Stride la vampa